Thumbnail

Vandaag kwam een einde aan het fantastische theaterproject Nie Swart Nie Wit Nie, waar ik anderhalf jaar lang vrijwel elke dag, en, vanwege mijn bij tijden overambitieuze planning, ook menig nacht mee bezig ben geweest. Een slopend en intensief project, met eindeloos heen-en-weer-gemail, tegenslagen, hoogtepunten, dieptepunten, kruispunten, en vooral veel gezelligheid. Een terugblik op deze ervaring voor het leven.

Profielwerkstuk
Nie Swart Nie Wit Nie begon als een profielwerkstuk tijdens mijn examenjaar van het VWO. Met 20 medeleerlingen, die stuk voor stuk alles uit deze ‘meesterproef’ wilden halen, werd besloten verder te gaan dan een eenvoudige PowerPoint-presentatie. Het plan ontstond om een semi-professionele theaterproductie op te zetten, waarvoor de eerste voorbereidingen al ruim anderhalf jaar voor de voorstellingen plaatsvonden. Vanwege de speciale band van mijn thuisstad Culemborg met Kaapstad – Jan van Riebeeck was een Culemborger -, lag het onderwerp voor de hand: het leven in de Kaapse township Manenberg, in vergelijking met het leven hier. Omdat ik over genoeg zelfkennis beschik om mijn gebrekkige acteertalenten te erkennen, richtte ik me met zestien anderen op de organisatorische kant. De overige vier namen het spel voor hun rekening.

Internationale samenwerking
Wat Nie Swart Nie Wit Nie zo bijzonder maakt, is de hechte samenwerking met Proudly Manenberg – een Zuid-Afrikaanse organisatie die de Manenbergse jeugd een alternatief voor criminaliteit probeert te bieden. Als gevolg daarvan speelden ook drie talentvolle Zuid-Afrikaanse speelsters, Tasneem, Aziza en Jacky, mee in het stuk. Niet alleen zorgde dat voor een veel authentiekere productie; wanneer zij terug in Manenberg zijn, zullen ze met de opgedane ervaringen theaterlessen gaan geven. Daarmee helpen ze andere jongeren hun talenten te onplooien, en – misschien nog wel belangrijker – houden ze hen van de straat.

Studiereis
Terug naar het project zelf. Als voorbereiding gingen we in oktober 2010 op een onvergetelijke studiereis naar Kaapstad, en Manenberg specifiek. Het heeft me heel wat uren vakkenvullen gekost om het te kunnen bekostigen, maar in retrospect was het dat dubbel en dwars waard. Zo bezochten we de townships Manenberg en Khayelitsha, zagen we het absurde contrast tussen arm en rijk, bezochten we de Tafelberg, Robbeneiland, Kasteel de Goede Hoop en Cape Point, gaven we les op een Manenbergse basisschool en schilderden we een niet-watervaste muurschildering.

Ik te midden van ‘mijn’ klas op het Manenbergse Downeville Primary.

Video
Met het oog op mijn aankomende studie Media & Cultuur heb ik geprobeerd dit project te gebruiken om zo veel mogelijk ervaring op te doen met het maken van video’s. Belangrijkst daarin was de videoblog-serie, waarin reisgenoten Tom Verdonk, Mirron van Kollenburg, Noortje Kuijs, Kaylee Westerveld en Bregje Thijssen hun ervaringen van dag tot dag vastlegden. Meer daarover lees je hier. Ook maakte ik een informatievideo, een compilatie van de reis en een verslag van de repetities.

Public relations
Hoewel ik me veruit het liefst bezig hield met de video’s, beheerde ik ook de website, die als centraal punt voor alle informatievoorziening, public relations en reserveringen zou gaan dienen. Daarover schreef ik eerder al hier. In de aanloop naar de productie, voordat de repetities goed en wel begonnen waren, verschenen de video blogs om de week op zondag, om zo de interesse in het stuk op peil te houden en bezoekers terug te laten keren. Samen met de wekelijkse geschreven reisblogs, waarin mijn reisgenoten en ik aspecten van onze ervaringen uitlichtten, hoopten we de site zo actueel en dynamisch mogelijk te houden. Mede-deelnemer Rosanne Mulder stuurde daarnaast incidenteel nieuwsbrieven naar een mailinglist van geinteresseerden, met achtergrondinformatie, korte nieuwsberichten en interviews. Hiervoor deed ik de, enigszins provisorische, vormgeving.

Resultaat
We speelden zeven voorstellingen, met elk een capaciteit van 134 personen, welke stuk voor stuk waren uitverkocht. Sterker nog: de première was binnen 24 uur volgeboekt. Het publiek was laaiend enthousiast, en dat was natuurlijk niet in de laatste plaats door het fantastische spel van onze Nederlandse en Zuid-Afrikaanse speelsters. Daarnaast trokken we hoog bezoek, waarvan Prof. mr. Pieter van Vollenhoven waarschijnlijk de meest aansprekende was.

Prof. mr. Pieter van Vollenhoven en Jacky Knight. De identiteit van jongen op de achtergrond is vooralsnog onbekend.

Dankwoord
Mee mogen werken aan een prachtig project als Nie Swart Nie Wit Nie was werkelijk de meest indrukwekkende, intensieve en vermoeiende ervaring van mijn leven. Daarvoor ben ik veel mensen dankbaar.

Ten eerste even een speciale shout-out naar mijn partner-in-crime Tom Verdonk, die me bij vrijwel alles wat ik deed heeft ondersteund en daarbij absoluut onmisbaar was. Een dergelijke vlekkeloze samenwerking is zeldzaam, en daar ben ik erg dankbaar voor.

Daarnaast natuurlijk de begeleiders, Marco Baars, Eric van der Donk, Floor de Ronde, Mark van Dooren en theatermaker Kees van der Zwaard, zonder wie dit absoluut onmogelijk was.

Verder heb ik een onvergetelijke tijd gehad met mijn overige 19 mededeelnemers, die zichzelf allicht nog eens googlen (ja, hoi!):  Anne van Soelen, Yara Habets, Noortje Kuijs, Kaylee Westerveld, Suzanne Smit, Rosanne Mulder, Mirron van Kollenburg, Anne-Roos Leeman, Vera van Esch, Danielle Hartman, Rebecca ten Hoff, Bregje Thijssen, Lotte Calmeijer-Meijburg, Stijn Blommaart, Michelle Berenst, Wendy van Koppen, Rosa van der Kamp, Freek Schaap en Marielle Wilgenkamp. Mensen, u was anderhalf jaar lang fantastisch. Bedankt daarvoor.

En dan, last maar daarom niet per definitie least, onze gasten uit Zuid-Afrika: speelsters Aziza Davids, Tasneem Simons en Jacqueline Knight, en natuurlijk hun begeleider Jolene Jameson.

De voorstellingen zijn afgelopen en de Zuid-Afrikanen gaan binnenkort weer terug, maar het was een ervaring om nooit meer te vergeten.

p.s.: voor het vervolg op dit project, Jouw Land Mijn Land, zal ik volgend jaar weer de website beheren. Het is dus nog niet helemaal afgelopen!