Thumbnail

De eerste weken van het nieuwe jaar zijn voor veel mensen de moeilijkste. Na de heerlijke gemoedelijkheid van de feestdagen slaat het echte leven onverbiddelijk toe: de familie is weer naar huis, de kinderen zijn uitgekeken op hun Hello Kitty-vingerverf en de ooit zo sfeervolle sneeuw is gewoon weer glad en koud. Je spendeert je dagen met het maken van een plakboek voor je nieuwe ovenwanten, maar zelfs dat kan de brandende eenzaamheid niet vullen. Geen vrees, ook voor jou is ruimte op deze wereld. Er  bestaat een plek, een magische plek, waar men met alle liefde praat over de lintworm van je cavia, waar het leven nog eenvoudig is. Die plek is teletekst.

Nu hoor ik u denken: “teletekst, dat is toch hopeloos verouderd?” Tot voor kort was mij diezelfde mening toebedeeld, maar bij naderde inspectie bleek niets minder waar. Achter de decoder van uw zwartwit-beeldbuistelevisie bevindt zich namelijk een bruisende wereld van overblijfmoeders en andersoortige pittigekortekapsels, een pixelgeworden stukje hemel dat zich met recht ‘de leukste chat van Nederlandnoemt. Ik neem u mee op een reis naar pagina 481 van RTL Teletekst, waar dromen werkelijkheid worden.

Met afstand het mooiste verhaal dat ik in mijn dagen van observatie las, is dat van twee romantische zielen op zoek naar genegenheid. Daar waar de rest van de chat zich op deze koude winterdag bezighoudt met het opruimen van kerstversieringen en het schieten van kleiduiven, hebben patrick37 en popje14 slechts oog voor elkaar. Ten minste, oog; beide tortelduifjes hebben elkaar nog nooit eerder ontmoet, maar dat mag hun liefde niet in de weg zitten. Het begint wat stroef, maar zijn ongekende charmes weten haar al snel warm te krijgen:

patrick37: popje14 als het aan mij ligt wil ik wel alles met je 🙂
popje14: mmm oke en mag ik dan wel ff weten hoe oud je bent Patrick?
patrick37: nee dat mag niet want dat staat achter mijn naam. Natuurlijk mag je dat wel Haha kuskus
popje14: Bij mij niet hoor! Ik ben wel iets ouder als 14 hahaha
popje14: ik ben 24! Lekker jong en ervaren! hahaha
popje14: Je bent toch niet gaan slapen patrick??

Even is er paniek als patrick37 plotseling stilvalt, maar hij blijkt zich slechts teruggetrokken te hebben voor een warme maaltijd. Het is in dat korte moment, die luttele minuten alleen, dat popje14 wordt geconfronteerd met de gapende leegheid die ze zonder hem voelt. Nu pas voelt ze de vlinders die zich vanuit de beeldbuis in haar buik hebben genesteld, en ze realiseert zich: ze is verliefd. Toch zit de schrik er goed in, en ze besluit meteen werk te maken van haar toekomstige levenspartner:

popje14: Ho ho ho patrick ik was nog niet klaar met jou hoor!
patrick37: is dat zo popje14, ben jij nog niet klaar met mij ? Dat is dan maar goed ook, want daar had ik wel een beetje op gehoopt Haha kus
popje14: nee dat ben ik zeker niet! Ik dacht dat wij het nog leuk gingen hebben samen?? xx
patrick37: dat zou best eens mogelijk kunnen zijn popje14. Je lijkt me een leuke meid dus waarom niet ?
popje14: ja waarom niet patrick! Misschien groeit er wel iets moois tussen ons? Of bij jou? hahaha
patrick37: zou je wel willen heh popje14 ? Nou bij mij groeit ie goed hoor. Maar ik zou het serieus wel leuker vinden als er tussen ons samen iets klikt 🙂 kus

Bullseye! Niemand kan het nog ontkennen: popje14 wil patrick37, en patrick37 wil popje14. De liefde spat van het scherm af, en het is hoog tijd de buit binnen te halen:

popje14: ja ik meen het ook echt hoor dit is geen geintje voor mij! Waar woon jij eigenlijk? xx
patrick37: eindelijk een serieus iemand. Ik woon in Rotterdam popje14. Ben chauffeur internationaal maar ben altijd in t weekend vrij.
popje14: Moet je er morgen dan ook weer vroeg uit? En waar moet je naar toe dan?
popje14: Oja ik studeer nog! Ik hoef nog maar 1 jaar en dan kan ik gaan werken!
patrick37: dat is ook precies waar ik nu aan zat te denken popje14. Was ff aan t rekenen met de tijd. Ik moet om 9 uur in Doel zijn. Maar ik moet die container eerst..
patrick37: nog uit de Terminal halen dus dan moet ik om 5 uur van huis met de bromfiets 🙂 kus
popje14: En waar moet je dan naartoe? Moet je ver weg?
patrick37: nee ik ga nooit echt heel ver weg hoor popje14. Dit is maar 2 uur rijden van Rotterdam. En waar kom jij eigenlijk vandaan dan ? Ik ben ook goed in postcodes
popje14: Ik kom uit wateringen ken je dat? Ligt in Zuid-holland!
patrick37: ja dus dan zou ik een keer in het weekend op station Rijswijk de bus moeten nemen 🙂 Haha x
popje14: ja dat denk ik ook wel! hahaha zou je dat doen voor mij?? xx

Stilte. Een onverwachtse wending in dit anders zo dromerige scènario, de laatste acte van onze 60-bits Romeo en Julia. Terwijl heel teletekst haar hart vasthoudt, lijkt patrick37 alsnog onder de druk bezweken. Zijn ontroostbare muze doet nog een laatste poging:

popje14: Ik zie dat mijn btg bijna op is wanneer hoor ik je weer dan?
popje14: Ik kan nu alleen nog maar op tv lezen patrick laat maar weten wanneer je er weer bent! Ik ga echt aan je denken hoor! xxxx

Het hare was het laatste bericht op Teletekstchat, die zesde dag van januari. De rillingen liepen over mijn rug, en die van talloze anderen met mij. Het zou toch niet zo zijn dat de tirannie der prepaid-beltegoed deze ontluikende liefde een halt toeroept, dat deze roemloze stilte is waar hun verhaal ten einde komt? Nee, zo bleek twee dagen later, maar het resultaat is er niet minder dramatisch om. De geheel chloroformloze picknickdate in de weilanden rondom Wateringen kwam er nooit van, getuige een eenzaam bericht van popje14:

popje14: hee patrick37 zoek jij het lekker uit oke!!

Met die gevleugelde woorden komt een einde aan wat zo ongelooflijk mooi had kunnen zijn. De Teletekstchat gaat weer over op lintwormen en ovenwanten, en het is niet lang voor het verhaal van patrick37 en popje14 in de vergetelheid raakt. Wat resteert is de wetenschap van twee gebroken harten, één in truckerscafé bij Rotterdam, de ander in een buitenwijk van Wateringen. Dat, en €15,60 aan sms-kosten.