Tijdloze liefdeslessen van de Teletekstchat

Tijdloze liefdeslessen van de Teletekstchat

Terwijl in Sotsji de protesten woeden en het Midden-Oosten voortdurend in brand staat, vecht het Nederlandse volk een strijd die nog vele malen dieper gaat. Hier zijn het geen overcompenserende Russen die de dreiging vormen, noch revolutionairen met Kalasjnikovs: nee, het is de betutteling die de ware vijand is. Ouders leren ons respectvol te zijn; de wet maant ons kleren te dragen en goede manieren stellen dat we onze behoeftes niet op een dakloze doen. Gelukkig is er nog een plek voor vrijdenkers; stevig verankerd in zowel de maatschappij als pagina 484 van RTL Teletext. U raadt het al: de leukste chat van Nederland. (meer…)

De prins op de witte pixel

De prins op de witte pixel

De eerste weken van het nieuwe jaar zijn voor veel mensen de moeilijkste. Na de heerlijke gemoedelijkheid van de feestdagen slaat het echte leven onverbiddelijk toe: de familie is weer naar huis, de kinderen zijn uitgekeken op hun Hello Kitty-vingerverf en de ooit zo sfeervolle sneeuw is gewoon weer glad en koud. Je spendeert je dagen met het maken van een plakboek voor je nieuwe ovenwanten, maar zelfs dat kan de brandende eenzaamheid niet vullen. Geen vrees, ook voor jou is ruimte op deze wereld. Er  bestaat een plek, een magische plek, waar men met alle liefde praat over de lintworm van je cavia, waar het leven nog eenvoudig is. Die plek is teletekst. Oma voor ze oma was

Oma voor ze oma was

Mijn oma was de enige zekerheid in mijn leven. Waar het kinderdagverblijf genadeloos overging in groep 1, de basisschool in de middelbare school, jeugdpuistjes in nog veel meer jeugdpuistjes en het kleine dorp in de grote studentenstad, daar bleef oma steevast hetzelfde. Haar huis ging permanent gehuld in de geur van veel meer broodjes dan we op zouden kunnen, de muren behangen met een expositie van onze ongemakkelijke jeugdfoto's. Ze had het soort permanente opgewektheid dat alleen oma's lijken te hebben, aangevuld met een ongeëvenaard talent om het gele ei uit Kinder Surprises te openen. Oma was liefdevol, oma was een schat; oma was vooral gewoon oma. Ten minste, tot voor kort. Babynamen zijn ook maar namen

Babynamen zijn ook maar namen

Babynamen zijn een curieus iets. Voor wie de allereerste keer zijn bundeltje vleesgeworden levensgeluk in de armen houdt, voelt het geven van de naam als het maatschappelijk geaccepteerde equivalent van brandmerken met een hete pook. Het is je kans om een stempel te zetten op andermans leven, en in het verlengde daarvan op de wereld als geheel. Eindelijk een beslissing die jij kunt maken, een kans om aan te tonen hoe zelfstandig je wel niet bent; je hebt geen raad meer nodig. Fout. Je bent een neurotisch stuk verdriet en die baby moet nog langer mee dan jij. Denk in godsnaam na. (meer…)

Roggebrood met karnemelk

Roggebrood met karnemelk

Een bittere inktsmaak vult tergend langzaam zijn gehemelte, terwijl hij de afgekloven balpen voor de zoveelste keer tussen zijn vergeelde kiezen zet. Het voortdurende getik van de motregen op de ramen is al lang geleden opgegaan in het rumoer van alledag,  en slechts het gehuil van de pasgeboren buurjongen klinkt nog door de dunne muren van zijn twee-onder-een-kap. Met zijn dunne vingers veegt hij zijn haren zijwaarts over de kale plek die zijn achterhoofd siert. Het papier is nog leeg. Hij weet wat er op het spel staat. Hij weet dat het nodig is. Eén ingeving maar. Eén. Hij zucht vermoeid. (meer…)